Minderheidskabinet
Geschreven door Theo Danes
zaterdag, 31 juli 2010 13:21
Gedoogsteun van de PVV
Blijkt binnen die partij omstreden
Het klinkt als een beroerd idee
Vrijwillig steun aan minderheden
Geschreven door Jaap van den Born
vrijdag, 30 juli 2010 23:43
Het is net bekendgemaakt: er gaat een minderheidskabinet komen van VVD en CDA, met gedoogsteun van Wilders. Het CDA werkt volgens haar beginselprogramma alleen samen met democratische partijen, niet met ondemocratische bewegingen met een Leider, maar gedogen is geen samenwerken en als je op vrijdag geen vlees mag eten, eet je toch vis? Het is wel een Ballade Royale waard, deze normenenwaardentruc (gratis weggevertje voor de ollekebollekeliefhebber).
Er gaat een wrede, kille, harde hand
Op onze kromgebogen schouders dalen
Je kunt het wel vergeten met dit land
De uitgewrongen, lang gepakte schralen
Gaan vanaf nu het Haags gelach betalen
Dankzij gedoogsteun van de PVV
En daar gaan we nu verder mee in zee
Het schip van staat is op een gek gestrand
Die liet zijn angst het stemgedrag bepalen
Maar hij is zélf de ware volksvijand
Als u straks door de fiscus wordt vermalen
Dan ligt dat echt niet aan de illegalen
Maar aan het CDA, de VVD:
En daar gaan we nu verder mee in zee
Door schelden op de moslimimmigrant
O stelletje vervloekte provincialen
En stemmen op een gele haarinplant
Gaan nu dat christenvolk en liberalen
Uw laatste zuurverdiende centen halen
Ze rollen straks ook úw portemonnee
En daar gaan we nu verder mee in zee
O Wildersvolk! Beroofd van elk verstand
Verdoofd door zijn stompzinnig koeterwalen
Waarom zijn jullie ooit in groepsverband
Bijeengebracht in dure schoollokalen?
Die hele hersenloze club garnalen
Bestuurt het land nu in het stamcafé
En daar gaan we nu verder mee. Houzee
!
Geschreven door Het vrije vers
vrijdag, 30 juli 2010 00:10
Vlaamse humor is soms moeilijk te vatten voor ons, nuchtere Hollanders.
Het volgende nemen we ongewijzigd over van de site van KNACK:
donderdag 29 juli 2010 om 10u42
Jan Flamend Piet Paaltjens achterna
Na zijn lichtvoetige soapverhalen over de werkvloer, presenteert Jan Flamend nu ontwapenende 'Caramelleverzen' over zijn beide tienerkinderen.
'P & J' heet het openingsgedicht en de begeleidende foto van dochter- en zoonlief laat er geen misverstand over bestaan dat vader Flamend hier weemoedig naar zijn opgroeiende dochter- respectievelijk zoonlief Pauline en Joseph kijkt:
ze houdt van hem
ook al
troont hij nu
acht centimeter boven haar uit
haar kleine broer
ze zal altijd van hem houden
in een onbewaakt moment
denk ik
laat ze met elkaar trouwen
beter zullen ze niet vinden
en gelukkiger kunnen ze niet worden.
Dit is geen grote literatuur maar light verse in de traditie van de 'Snikken en grimlachjes' van Piet Paaltens en in zekere zin ook van de pleziergedichten van Drs. P. Flamend heeft van zijn lichtvoetige charme een handelsmerk gemaakt: of het nu om zijn rake cursiefjes ging over hilarische maar al te herkenbare situaties op het werk ('Dansen op het werk') of de manier waarop een vertederde vader hier naar zijn opgroeiende kroost kijkt.
De titels van de huis-, tuin- en keukengedichtjes spreken boekdelen: 'slungelmans', 'vader en zoon', 'een puber is een curieus wezen' of 'een dik gat'. Maar, zoals bij zijn bekende voorganger Paaltjens, is die oppervlakkige, makkelijke toon vaak bedrieglijk, zoals het slotgedicht 'zen' laat zien. Voor wie weet dat 'ataraxia' of de onverstoorbare zielsrust voor
de epicurist de eerste stap is naar een gelukkig leven, krijgt dit finaal caramellevers een dimensie die verder reikt dan de eigen navel van de particuliere familiepoëzie:
er is iets aan hem
dat mij met verstomming slaat
hij kan urenlang voor zich uit zitten kijken
rustig, zonder een zweem van zorg
of donkere gedachten
als ik hem vraag waar hij aan denkt, dan zegt hij,
na enig nadenken:
niks
die zuivere gelijkmoedige
gedachteloosheid
daar ben ik al mijn hele leven naar op zoek
en deze jongen heeft het gewoon
de ataraxia
Frank Hellemans
Geschreven door Het vrije vers
donderdag, 29 juli 2010 23:20
Het is nu wel welletjes met Dèr Mouw, dus we sluiten af met een onmogelijke opgave:
vul zelf het octaaf in van het sonnet en maak een dus onmogelijke kans op een handgeschreven pastiche op deze dichter van een van de deelnemers.
‘T…………………………………. gefluit
‘K…………………………………. dichtgeplakt
D’…………………………………. autodidact
O,…………………………………. luid!
X’…………………………………. getuit
'T........................................... gepakt
‘T…………………………………. stopcontact
‘T…………………………………. uit!
‘Pak dan de stoppen en draai nieuwe in;
Jij bent hier Brahman; jij gaat over ’t licht!’
Zo sprak mijn vrouw, niet zonder geestigheid.
Nu was ik ook al hoofd van het gezin!
Ik ging en keerde weêr met sip gezicht:
‘’K ben Brahman, maar we zitten zonder, meid.’
Geschreven door Kees Koelewijn
donderdag, 29 juli 2010 00:35
'K 'K 'K 'K 'K 'K
'T 'T 'T 'T 'T 'T
J.A. Dèr Mouw is
Een vloek voor de krop
Onze sadistische
Logopedieleraar
Neemt smerig grijnzend
Zijn bundel weer op
Geschreven door Arjan Keene
woensdag, 28 juli 2010 00:52
'K ben Sinterklaas niet, en zit zonder geld.
In deez' verdoemde crisis, eerst mijn baan,
Toen liep de vrouw des huizes hier vandaan,
En ben 'k ook nog door een burn-out geveld.
Zo snel, de gang van een voorname haan,
Een speler in 't maatschap'lijk schoffelveld
Tot hulplooz', zelfgekweld' pantoffelheld.
Ziehier de ondergang; ik was Brahmaan.
En steeds vereerde 'k Haar, de Poëzie,
De harmonie van alle Schone Gunsten:
In plaats van liefde, b'dreef ik prosodie,
En op 't kantoor, orakeld'ik de Kunsten.
En nu! Tant pis! Zie ik het Brandend Licht:
Begin in Al's naam nooit aan Het Gedicht.
Geschreven door Wilbert Friederichs
woensdag, 28 juli 2010 00:09
‘Ik krijg die stomme beiaardier
nog wel een keer te pakken
met al dat bimbambommen hier!’
zo brieste Frère Jacques.
Geschreven door Patty Scholten
dinsdag, 27 juli 2010 18:03
Voor Johan Andreas Dèr Mouw Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Of jij de drager van de aarde bent?
Dan weliswaar toch een flink continent.
Calcutta herbergt jouw menagerie.
Adwaita is je naam, de schildpad die
nog zelfs Oost-Indiëvaarders heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie.
Toch ging ook jij dood. Men behield je schaal en
een koolstofmeting moet nu gaan bepalen
of jij het oudste dier ter wereld was.
Ja, één keer nog zo’n leven overdoen.
Als prins, minister, meid of schorpioen.
Want een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.
Een déjà vu?
Nee; Patty meldde dat ze per abuis een kladversie van haar gedicht had gestuurd en of we dat wilden vervangen door deze definitieve versie.
Maar dat doen we natuurlijk niet, we plaatsen ze allebei en zo hebben jullie ook eens een kijkje in de keuken: kunnen jullie leuk vergelijken.
Geschreven door Job Degenaar
dinsdag, 27 juli 2010 00:56
IK ZOU wel willen schrijven als Dèr Mouw
maar ‘k ben ietsist en duld geen keukenvrouw
Lief doet aan Happinez en borstvergroten
geen spoortje eelt belaagt haar poez’le poten
Ik zorg voor centen, schone was - en maaltijd:
z0 zij iets yin-en-yangerigs bereidt
dan spoed ik mij naar snackbars in de stad
om bier, kroket en dubbele patat
’k Ontdoe het huis van kakkerlak en muis
de tuin van rotjeugd, buurtpoes, slak en luis
En als mijn beauty tracht me te bekoren
stil ik mijn rijm- en maatzucht naar behoren
Ons bindt, Dèr Mouw, dit onbevatt’lijk Zijn
’t genot is eender, eender ook de pijn
Geschreven door Hans Manders
zondag, 25 juli 2010 21:10
Hij maakte voor hij renner was de straten
wat hij met humor en met passie deed
en daarbij lekker Amsterdams kon praten.
Toen bleek dat hij als fietser heel hard reed
heeft Gerrie voor een nieuw beroep gekozen,
werd Knetemann voor al zijn fans ‘de Kneet’.
Zijn wielerleven ging soms over rozen:
hij juichte vaker bij de finishlijn,
in sprints à deux was hij een virtuoze.
Maar hij had ook vaak tegenslag en pijn
waarna de tranen uit zijn ogen welden.
Zijn mond was groot, zijn hart was nogal klein.
Zo werd de Kneet een van mijn grootste helden.
Fietst hij nu op de Elyzeese velden?
Geschreven door Arjan Keene
zondag, 25 juli 2010 00:32
Het wiel is rond
Ik heb het niet zo op dat malle fietsen
Die zweterige mannen in een rij
De meeste tijd maar op dat zadel nietsen
Nee, liever toch een leuke balpartij
Niet van zo'n man, maar op een veld met gras
Desnoods met zo'n merkwaardig rugby-ei
Ik weet ook nooit wie welke renner was
Dat peloton zoeft langs en is verdwenen
Niet eens een leuke fotoshoot sur place
En dan die harde gladgeschoren benen
Die doping met veel pasta als ontbijt
De valpartijen op die natte stenen
Zo'n kopgroep is ook nooit de weg eens kwijt
Of dat je denkt: Daar rijdt de Majesteit!
Geschreven door Patty Scholten
zaterdag, 24 juli 2010 13:42
Voor Johan Andreas Dèr Mouw Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Soms lijkt het of je ’n halve aardkloot bent.
Op boomstronken sjouw jij een continent
door India, in een menagerie.
Adwaita is je naam, de schildpad die
de maharadja zelf nog heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie.
Tenslotte stierf je. Men behield je schaal
en een koolstofmeting moet nu gaan bepalen:
was jij het oudste dier ter wereld toen?
Er rest een schild vol korstmossen en gras.
Maar een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.
Ja, één keer nog je leven overdoen.
Geschreven door Het vrije vers
zaterdag, 24 juli 2010 07:27
Deze maand hebben we twee sterfdagen van bekende dichters: Burns, die hebben we net gehad en Johan Andreas Dèr Mouw (8 juli 1919).
We hebben ook een geboortedag vandaag: 24 juli 1863 werd Johan Andreas Dèr Mouw geboren in Westervoort.
Iedereen kent wel zijn regel: ‘k Ben Brahman, maar we zitten zonder meid’.
Adwaita, zoals hij zich noemde, was driftig op zoek naar het Al en keek niet op een komma meer of minder in zijn stomendgloeiende kosmische pogingen het Grote met het Kleine te verbinden.
Om een indruk van zijn belevingswereld te geven hier een paar gedichten waarin ik even zijn stijl geleend heb:
‘K groei opwaarts, ‘k stoot ’t hoofd aan Orion
‘K stap voorwaarts, ‘k struikel over de Karpathen
Tot Melkwegstof vervloeên mijn ledematen
‘K smak neer, ‘k grijp hoûvastzoekend naar de Zon
’T Al vonkenregend, gloeênd brandt Achnaton
Mijn wolkgewade hemelkleed vol gaten
‘K vloek: ‘Honderdduizend bommen en granaten!’
En doof’t met d’Oceaan uit mijn bidon
‘K herrijs! ‘K vlieg op! ‘K herneem mijn ijle vlucht!
En donderstroom in Brahman’s groot gerucht
Eén word’k, Eén ben’k, met Kosmos en atoom!
‘K bekroon mijzelv’ met god en chromosoom!
‘K omgord mijn lend’nen met Attila’s horden!
Ach, dat die paddo’s nou verboden worden!
Nog eentje, dan heb je het idee wel:
’T gulz’ge, zonn’ge, wich’lend, grac’lijk org’len
Van infuzoren; ’t vred’ge Helicon!
’T Onwill’ge, deft’ge, bloed’ge Pantheon!
‘K vang aan weêr stott’rend een sonnet te gorg’len!
Een gorgelrijm! Kan: ‘K kies U klaar te morg’len?’
Al tast’k en aai’k en lees’k mijn Lexicon
(Waar’k meen’g duur woord als ‘troglodyt’ in von)
Helaas en shit! ’T Zwijgt mordiaal van ‘morg’len’
'K ben Brahman in het diepst van mijn gedachten
Waarom zou ik dan niet de taal verkrachten?
‘K rijmd’ooit zelfs unverfroren op ‘sanskrit’
Dit zonder blikk’n of blooz’n: ‘Neen, ik dans niet’
'K beheers én Orion én Zonnestraal
Maar niet, eilaas, de Nederlandse taal
Om deze grote dichter te eren nodigen we je van harte uit ook eens iets in zijn stijl te maken.
Dat heeft hij wel verdiend.
Vakantie in Nederland
Geschreven door Bas Boekelo
donderdag, 22 juli 2010 22:05
Weet u misschien waar Tinte ligt
Of Nietap, Wapse, Zwingelspaan
Of Oldetrijner, Oversticht
Tjamsweer of Tijenraan
En zocht u ooit naar Zalk, Zilk, Ziek
Naar Beesd, naar Dorregeest of Deest
Terhull, Termaar of naar Terdiek
Naar Oegst- of Luttelgeest
Weet u de weg naar Muggenbeet
Naar Achterzinderen, Doodstil
Naar Wapse, Oventje of Reeth
Cabouw, Enumatil
Zeg, zocht u ooit naar Ee of Rhee
Naar Bedaf, Zegge, Koewacht, Ool
Naar Hee, naar Lhee, of naar Ohé
Terwispel of Terzool
Bezocht u ooit eens Eén, Drie, Acht
Of Koedood, Peize of Piaam
De Wacht, of Gracht, misschien Terwacht
Of Biert, Pasop of Chaam
Maar zoekt u nu naar Boekelo
Die ligt nog in zijn liesjemo
*
Geschreven door Jaap van den Born
woensdag, 21 juli 2010 22:49
Wanneer je hitsig bent geweest
Met een matrone, goed bevleesd
Dan komt het jeukende tempeest
Dat platluis heet
Hij wordt om één ding zeer gevreesd:
Zijn overbeet
Zoals matrozen aan de mast
Klampt hij zich aan je schaamhaar vast
En deze ongenode gast
Betaalt geen huur
Nee, voor zijn kriebeloverlast
Betaal jij duur
Dus ga je driftig in de weer
Met carboleum, zeep en teer
Al doet deze remedie zeer:
Men moet toch wat
Je maltraiteert je jongeheer
De zaak ligt plat
Met zalf tot aan je heiligbeen
Heb je dan weer het rijk alleen
Omdat de laatste neet verdween
Dan is het feest
Maar hou het feestgewoel bij één
Genoeg gebeest
Nou was deze dag bijna voorbijgegaan zonder dat we aandacht geschonken hadden aan de Schotse dichter Robert Burns (1759-1796), de naamgever van de Burns stanza, een versvorm zoals hierboven te lezen is.
En dat terwijl het vandaag zijn sterfdag is.
Zoals de scherpzinnige lezer al begrepen heeft bestaat een couplet uit 6 regels met het rijmschema aaabab, waarbij a viervoetig is en b tweevoetig.
Geen vorm om hysterisch van te worden, oké, en zelfs niet door Burns bedacht (het stond eerder bekend als standard Habbie, naar Habbie Simpson (1550-1620), de 'Piper of Kilbarchan') maar zeer populair gemaakt door Burns, die een voorliefde voor de dierenwereld had, zoals blijkt uit titels als To a Mouse en To a Louse, hoewel hij ook het leerzame To a Haggis schreef.
To a Louse (waarin hij zich 16 coupletten lang opwindt over het gedrag van een luis, die hij tijdens een kerkdienst waarnam op de hoed van een voor hem zittende dame) is wel zijn bekendste en om hem te eren schreef ik dus Op een platluis.
Het schrijven hiervan heeft helaas zoveel tijd in beslag genomen zie ik nu, dat zijn sterfdag tóch ongemerkt voorbijgegaan is en gisteren was.
Geschreven door Frits Criens
woensdag, 21 juli 2010 21:56
Snoeks en Van Gelder nu
Sport en verslaggeving
Voetbalgeleuter
Onnozel en sleets
Ook rond het fietsen heerst
Debiliseringsdrift:
Levenslang zwijgplicht
Voor Dijkstra en Smeets!
Geschreven door Wilbert Friederichs
dinsdag, 20 juli 2010 00:45
Ze dulden de steek van de zon uit de tropen
Ze laten zich slaan door orkaan en passaat
Ze blaren in Elst al maar blijven fanaat
op een roemrijke tocht door de Annastraat hopen
Een enkeling maakt het dan niettemin laat
Die schuimt door de stad om wat schaalbier te kopen
en om er na afloop wat stoelen te slopen
Folklore, meneer, men bedoelt het niet kwaad
Oh Nijmegen, Waaldorp van wereldformaat
Zet alles, je poorten, je tapkranen, open
geur op nu en voed weer mijn hamburgerhaat
Vierdaagse – het is toch volledig bezopen?
Ik leef weer een dag of wat enkel op straat
Oh Nijmegen, Nijmegen, laat het maar lopen
Geschreven door Theo Danes
maandag, 19 juli 2010 17:11
Huiduitslag! Ademnood!
Jeuk en ontstekingen!
Één zijn met Moeder Natuur
Was mijn droom
Maar met die lastige
Eikenprocessierups
Knuffel ik nooit meer
Spiernaakt met een boom
Geschreven door Het vrije vers
zondag, 18 juli 2010 22:01
Sinds gisteren verzorgt Ko de Laat voor Kermis FM (radiostation dat tijdens de Tilburgse kermis uitzendt) elke dag een kermisgedicht. Hij is elke dag rond 17.40 te horen in het programma T-Time, maar mocht je toevallig in de botsauto's zitten, kun je het hier terugluisteren. Vorig jaar versloeg Ko ook al de Tilburgse kermis, toen verschenen er filmpjes bij zijn gedichten.
Lees meer: Ko is weer op de Kermis
Geschreven door Frits Criens
zondag, 18 juli 2010 00:00
Een sympathieke, Vlaamse import-Brit,
Die Tommy Simpson, die per se wou slagen
Een renner met talent, geschraagd door pit
Hij dorst de concurrentie uit te dagen
En was niet bang zijn lichaam pijn te doen
Ook kon hij het gewicht van koersen dragen
In Spanje werd hij wereldkampioen
En Nice, San Remo, Lombardije schonken
Hem net als Vlaanderen hun winnaarszoen
Zijn lot is op de Mont Ventoux beklonken:
Gaf doping hem de dodelijke douw
En had hij ook te veel cognac gedronken…
Het wielervolk was even diep in de rouw
Toen trouwde Barry Hoban Simpsons vrouw
Geschreven door Wilbert Friederichs
zaterdag, 17 juli 2010 00:06
Te Weesp deed een fata morgana
haast iedere ochtend een haan na.
'Men hoort geen lawaai',
zegt het ding, 'als ik kraai,
maar ik laat wel een prachtige waan na.'
Geschreven door Sylvia Dupont
vrijdag, 16 juli 2010 22:59
Mijn buurmans poes heeft door de sneeuw gelopen
De stapjes liggen vast in een patroon
Dat ragfijn in het wit is afgedrukt
Een kunstwerk, zo subliem en zo gewoon
Zo onopzettelijk volmaakt gelukt:
Heel even lijkt het leven vol met zin
Ik kijk verrukt naar dit natuurproduct
Helaas - vanmiddag valt de dooi weer in
En morgen is de boel wel weggedropen
En u - al stampt u nog zo in de sneeuw
Geen spoor dat van u rest na nog een eeuw
Geschreven door Het vrije vers
donderdag, 15 juli 2010 21:44
Dat je in het oude Rusland beter de TGV kon nemen dan de troïka toonde Drs. P al aan en ook dit nummer uit 1936 bewijst dat dit vervoermiddel nauwelijks garant stond voor een behouden aankomst.
Ergerlijk is wel dat het lied nogal abrupt ophoudt net daar waar het interessant wordt.
Hoe gaat het verder met Bianca en vorst Lex?
Vergrijpt de snoodaard zich aan het arme wicht?
Komt onverwacht hulp opdraven en in wat voor gedaante? Wie wil zet het volgende couplet op het forum en ieder ander die zich geroepen voelt kan daar dan een vervolg achter plakken. Laat dit maar eens een gedicht worden dat jaren doorgaat, net als een oude Russische roman.
Ivo de Wijs 65
Geschreven door Hans Manders
woensdag, 14 juli 2010 22:38
Een mens wordt op een goede dag geboren
-Hij komt tevoorschijn uit de moederschoot-
Door goed te eten wordt hij langzaam groot
En ook wat minder nat achter de oren.
Wanneer het lot hem niet pardoes komt storen
En hij niet alles doet wat god verbood
Dan gaat hij doorgaans niet vroegtijdig dood
En krijgt ruim kans van zich te laten horen
Nou, Ivo deed dat dus door tekst te dichten
En zondags jarenlang vroeg op te staan
Om de natuur poëtisch te belichten.
Zo werd hij gaandeweg een veteraan
Met korter haar en strammere gewrichten.
Maar of een dichter met pensioen kan gaan?
Geschreven door Kees Koelewijn
woensdag, 14 juli 2010 17:36
Mijn moeder bracht me net een kopje thee
Ze had er een biskwietje bijgedaan
Ik was verrast
Op zondag in de chambre séparée
Jawel; maar waarom werd ik nu spontaan
Hierop vergast?
De orde van de dingen was verstoord
Dat maakte mijn op rust gestelde brein
Wat van de wijs
Maar mijn protest werd in de kiem gesmoord:
‘Het is een feestdag en tractaties zijn
Hierbij een eis’
‘Wat is er feestelijk aan deze dag?’
Vroeg ik na een langdurig diep gepeins
'O lieve moe?'
‘Hier is een hint’, zo riep ze met een lach
En kneep toen met een vreemde scheve grijns
Haar ogen toe
Met vlakke hand sloeg ik mij voor mijn kop
Want deze hint begreep ik zeer terstond
En zei: ‘Ach, ja’
Ik at dus mijn biskwie met graagte op
En sprak, al had ik wel een droge mond:
‘Hiep hiep hoera’
Ivo de Wijs 65
Geschreven door Ben Hoogland
woensdag, 14 juli 2010 13:22
De vuvuzela suist nog in de oren
Het netvlies bloedt: hup Holland, hand in hand
We hebben meer gewonnen dan verloren
En weten: het gaat goed met Nederland
We dumpen hoedjes, toeters, meuk en franje
Zo kleurt nu zelfs de vuilniszak oranje
Een man zit in zijn achtertuin te schrijven
En zoekt de rust op vellen wit papier
Hij denkt: ze moeten niet zo overdrijven
Seizoenen glijden langs zijn glaasje bier
Beseft: in ’65 hield ik van je
Mijn eerste lieve meidje in oranje
Hij mijmert even weg bij de kastanje
En schrijft dan: land ontploft in fel oranje
Levenslied
Geschreven door Geert Kruideren
woensdag, 14 juli 2010 13:18
Ook al zijn zijn haren grijs
en geniet hij van zijn mok,
toch klinkt zijn stem nog als een klok
en de tekst is van de Wijs.
Geschreven door Jaap van den Born
woensdag, 14 juli 2010 13:12
Aah.. vijfenzestig zijn!
Mét een bejaardenpas!
Nu volgt een blij
Onbekommerd bestaan
’t Is wel wat sneu voor je
Reïntegratiecoach
Want die verliest nu dus
Zelf ook zijn baan
Geschreven door Het vrije vers
dinsdag, 13 juli 2010 16:16
Muzikaal portret van Drs. P (Heinz Polzer), ex 2/3, 39x33cm in goudvergulde lijst, kunstenaar Jan Eyskens. Tweede exemplaar van een multiple in een oplage van slechts drie stuks, genummerd, gesigneerd en gedateerd 1992 op de achterkant. Op het beschilderde portret zijn grafietlijnen aangebracht, verbonden met twee batterijtjes aan de achterzijde. Met een koperdraad uit de mond van Drs. P kunnen diverse toonhoogten worden geproduceerd en is het 'zingen' van een melodie mogelijk. Dit werk van Jan Eyskens, gemaakt in 1992, maakte deel uit van de tentoonstelling 'POLZERIANA' in de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen, ter viering van de 80ste verjaardag van Drs. P in 1999. Bieden vanaf 1 euro op ebay.be.
25x25 POLZER, Banque Financière, 1999. Eénmalige uitgave van 25 bankbiljetten, kort voor de introductie van de Euro. Met medewerking van Drs. P die de naam van de bank verzon en signeerde als de schatbewaarder. Uitgebracht door Paul Ilegems en Jef Meert ter gelegenheid van de tentoonstelling 'POLZERIANA' in de Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen, waaraan een 15-tal kunstenaars deelnamen. Kunstenaar Jaak De Koninck ontwierp het biljet en aquarelleerde op de voorzijde de Veerpont en op de achterkant de Wolvenjacht, gebaseerd op twee van Drs. P's bekendste liedjes. Het nummer van het biljet T91918042 is de omgekeerde geboortedatum van Drs. P, geboren in Thun. Latijnse spreuken op het biljet zijn SURSUM CORDA en ARS CELARE ARTEM. Elk biljet op authentiek onscheurbaar biljetpapier en met Zwitsers watermerk. Ex. 22/50 is gesigneerd door de kunstenaar én door Drs. P. Gepresenteerd in doosje van 18x10x2cm. Bieden vanaf 1 euro op ebay.be
Geschreven door Ben Hoogland
dinsdag, 13 juli 2010 13:51
Die éne goal zo kort voor tijd,
het rood en geel in deze strijd,
dat staat geen wereldkampioen.
Dàt wou ik toch nog even kwijt.
Geschreven door Theo Danes
maandag, 12 juli 2010 11:49
Je ondervindt een dagje later
De leeuw is slechts een reuzekater
Geschreven door Jaap van den Born
zondag, 11 juli 2010 22:03
Het verraet van den Graaf van Rennenberg, ghestoockt door seyne suster Cornelia, wiert heden gruwelyckx gheevenaert.
Het jammerlick geklag daer mede het Nederlant vervult is heeft seer wijt verspreyt, ja is tot inden Hemel opgeklommen.
De menichte der vrome luyden die dit Liedeken nu singen is groot:
Oranjes edel bloet
is wreedelyck verslaeghen
doort vuyghe Spaens ghebroet.
Gaf God die last te draeghen?
Oft was hier snoodigh spraecke
van eene konckeldaet?
Wie liet syn pligt versaecken
en pleeghde sluyps verraet?
Wie was de wegbereyder
voort slaeghen der Spanjool?
Heer, waarom maeckte Sneyder
gheen enckelt maele goal?
Als Samson die sich door
Delila liet verleyden
soo viel oock Wesley voor
een pronckjuweel der meyden.
En seer begheertig van
haer sagt en heesch gefluyster
quam hy soo in de ban
vant Roomsche Helleduyster
Sy maeckte hem soo geck
de Paepsche kant te kiesen!
En soo quamt dat de Speck
insteede te verliesen
syn Seegevlagghen plantte
en schielyck overwon.
Dat dancken wy Yolante
die Hoer van Babylon!
Geschreven door Ben Hoogland
zondag, 11 juli 2010 20:15
De leeuw verandert met de tijd:
geen toonbeeld meer van echte strijd.
Verliezer, wereldkampioen?
Te lang is hij de weg al kwijt.
Pagina 1 van 3
