trofee2
Links de jurytrofee, rechts de publiekstrofee (foto Eddie Zinmnemers) 
 
In de aanloop naar Lichtvoetig (het Nederlands Kampioenschap Light verse-dichten) op 30 oktober bij Eetcafé Groothuis in Emmen, stellen wij de volgende finalist voor: Niels Blomberg!
 
Hij is op 3 juni 1958 geboren te Amsterdam. Naar goede Hollandse traditie begint zijn dichterscarrière rond Sinterklaas.
Als tijdens de Nederlandse les op de middelbare school metrum wordt behandeld, veert hij op. Eindelijk begrijpt hij waarom zijn gedichten niet altijd goed lopen.
 
Onder de naam “Bulkboek” kunnen scholieren in de jaren 70 boeken op krantenpapier kopen. In deze reeks publiceert Drs.P ‘Maak thuis uw eigen tekst in uw vrije tijd zonder schroeven’. Dat resulteert in gedichten met steeds ingewikkelder rijmschema’s.
Rond zijn 40e besluit Niels zijn dichterscarrière wat serieuzer aan te pakken en begint werk op te sturen naar wedstrijden. In 2003 volgt eerste hoofdprijs: de poëzieprijs van zijn woonplaats Almere.
Op 5 september 2006 volgt een tweede hoofdprijs: de benoeming tot waterdichter van het waterschap Zuiderzeeland. Met dit initiatief wil dit jongste waterschap zich profileren, maar ook wil het op deze manier inzage geven in de dagelijkse werkzaamheden.
Gaandeweg worden ook niet-rijmende gedichten afgeleverd. Dat blijkt succesvol: in 2012 wordt een top-100 notering behaald in de Turing nationale poëzieprijs; in 2013 volgt een plaats in de top-20.
Maar diep in zijn hart blijft Niels een plezierdichter. Hij is dan ook heel blij dat als hij in 2017 wordt genomineerd voor Lichtvoetig. En daar blijft het niet bij: sindsdien zit hij steeds in de finale!
Niels schrijft het liefst gedichten met verrassend rijm, zwierig metrum en een vleugje humor. Hij legt het graag uit in een sonnettette.
 
Liefst schrijf ik poëzie met kleine woorden
die niet vermaant en geen taboes doorbreekt
maar alledaags van ’t alledaagse spreekt
een symfonie van simpele akkoorden
 
Ik heb geen grote opdracht te vervullen
zolang ik maar een mondhoek om zie krullen
 
niels
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stalker



Ik heb hem maar een keer of twee gesproken
En ging het liefste snel aan hem voorbij
Toch vond ik het nooit hinderlijk dat hij
Voortdurend langs de weg kwam opgedoken

Nu is hem dus het zwijgen opgelegd
De praatpaal heeft zijn laatste woord gezegd