Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

bartadjudant
Foto Bart Adjudant
 
Ik maakte op mijn werk vaak een gedicht
Vermaakte daar dan mijn collega’s mee
Als onderwerp het daagse wel en wee
Waardoor de sleur een beetje werd verlicht
 
Gedichten ter vermaak, was het idee
Het groeide bijna tot een tweede plicht
De blikken waren steeds op mij gericht
Het werd gewoon mijn taak, van lieverlee
 
Er werd daar ook een naam voor mij bedacht:
Een eervol pseudoniem: adjudant B
Toch doe ik deze naam nu van de hand
Hij voelt afstandelijk, is vaak de klacht
Dus zeg ik het meteen maar recht door zee
Ik noem mij vanaf nu Bart Adjudant
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De reuzenschildpad Adwaita

                   Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Of jij de drager van de aarde bent?
Dan weliswaar toch een flink continent.
Calcutta herbergt jouw menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
nog zelfs Oost-Indiëvaarders heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Toch ging ook jij dood. Men behield je schaal en
een koolstofmeting moet nu gaan bepalen
of jij het oudste dier ter wereld was. 

Ja, één keer nog zo’n leven overdoen.

Als prins, minister, meid of schorpioen.
Want een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.

Een déjà vu?
Nee; Patty meldde dat ze per abuis een kladversie van haar gedicht had gestuurd en of we dat wilden vervangen door deze definitieve versie.
Maar dat doen we natuurlijk niet, we plaatsen ze allebei en zo hebben jullie ook eens een kijkje in de keuken: kunnen jullie leuk vergelijken.