IMG 5721
(Wikimedia Commons)
 
 
Ze is oogverblindend, zacht streel ik haar rug
Haar zij, dan haar buik en dan schuchter naar boven
Dat zij mij dit toestaat is haast niet te geloven
Ze glimlacht, we zoenen, daarna gaat het vlug
 
Maar lijfelijkheid blijft toch meer iets privés
U zit niet te wachten op platte clichés
 
 
Geschreven naar aanleiding van het thema Poëzieweek (30/01—05/02/2025 ): Lijfelijkheid
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verveling

vervelingpixabay
Pixabay
 
Mijn werk viel weg: coronavroegpensioen.
Mismoedig maakte ik mijn dagprogramma:
een lampje voor de koelkast bij de Gamma,
een kleine reparatie aan een schoen.

Van druk druk druk opeens naar laagseizoen!
Wat was het goed dat ik me toen beheerste.
Ik dacht: 'Wees wijs, beperk je tot het eerste,
dan heb je morgen ook weer iets te doen.'