Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft


De witte Sneeuwklok aan het eind van haar Latijn
Is zichtbaar drachtig van met zaad gevulde koppen
De Blauweregen zwaar van honderdduizend knoppen
Ontluikt haar ogen in een waas van blauw satijn

De Rododendron staat op barsten van het paars
En de Hortensia bebladert teer haar stokken
De Schoenlapplant ontdoet zich van haar wintersokken
En steekt haar voeten in een purp’ren voorjaarslaars

Dan krimpt de wind en ieder grijpt weer naar zijn wanten
De kou slaat toe en nachtvorst rijpt op plant en struik
De thermometer maakt een diepe steile duik
En hagelstenen springen op naar alle kanten

Maar wees gerust, zo’n koustuip is van korte duur:
De zon haar noorder declinatie groeit per uur


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Levende doodskist

doodskist
Flickr.com
 
Prachtige uitvinding!
Hier ligt mijn grootmoeder
Weg is de tijd dat ze
Zanikt en zeikt
 
Fijn dat ze nu in haar
Levendeschimmelkist
Toch nog postuum
Haar omgeving verrijkt
 
Voor het eerst is in Nederland iemand begraven in een doodskist die is gemaakt van het wortelnetwerk van paddenstoelen.