Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 


Wellicht komt het wel door die lange dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de zwoele wind die met zijn vlagen
de laatste wolken uit de hemel jaagt.

De hete zon is haast niet te verdragen
die zengend het verdorde land belaagt
en ook nog die verrekte lange dagen;
’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.

Het buiten zijn is om verbranden vragen
zodat je daar benauwde kleren draagt
en steeds maar weer die eindeloze dagen
waarop mijn geest door treurnis wordt geplaagd.

Voor mij is het beslist geen welbehagen
die rooie kop het is toch geen gezicht,
dat krijg je met die bloedgeslagen dagen;
een flinke onweersbui, dat help wellicht.

Ter voorkoming van misverstanden: dit versje is NIET autobiografisch.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Transactie

Transactie
Flickr.com
 
Ze stelde voor de liefde te bedrijven
en klonk zowel vrijmoedig als decent
maar maakte wel als voorwaarde bekend
ter plekke een sonnet voor haar te schrijven
 
Hij voelde zich een ogenblik verstijven,
dit soort transacties was hij wat ontwend
sinds hij als een door tijd vergrijsde vent
te schraal leek om voor liefde in te lijven
 
Haar ogen schroeiden bijna in zijn rug,
hij hoorde onrust door de kamer lopen
en schreef zijn veertien regeltjes zo vlug
dat taal al voor het einde was ontspoord
 
Nog nooit zag men een oude man zo hopen
als hij deed op zijn allerlaatste woord