Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten
De Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag
Daar ligt zijn groentetuin, daar is ie elke dag
en teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten
Maar onderwijl leest hij de grijsbestofte platen
Waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt
Meestal naar Utrecht of Den Helder, nooit naar Groet
Soms het noordoosten in, naar godverlaten gaten.
En elke keer als weer een trein zijn oor doet razen
Dan rijdt hij mee, de wijde horizon voorbij
Vandaag bij ’t wieden van een bedje met wat prei
Was ’t de THALYS, die zijn blikveld deed verbazen
En ’s avonds, etend van wat eigen teelt radijs
Genoot ie napret van een mooie dag Parijs
Pommes Parisiennes
- Gegevens
Uit het archief
Schrijfkater
Pixabay
Soms springt de kater op het toetsenbord
en slaat daar puur hermetisch aan het dichten
liefst in de vorm van cryptische berichten
waar hij het hele beeldscherm vol mee stort
Misschien doe ik het arme beest tekort
door hem van onvermogen te betichten
en schetst hij geniale vergezichten
van hoe het schrijven in de toekomst wordt
Helaas voor hem is mijn geduld snel op
en dwing ik hem een nieuwe plek te zoeken
omdat er iemand op een antwoord wacht
De ingehouden woede op zijn kop
rechtvaardigt het vermoeden van wat vloeken:
genadeloos en onwaarneembaar zacht