Het feest is op en de visite heen
Ik zit wat in mijn lege glas te turen
Van mij mag het de nacht zo verder duren
In alle stilte, helemaal alleen

Want in het tikken van de kleine uren
Verwaast de chaos spoedig naar sereen
Dat doet mijn geest veel goed in ’t algemeen
Je kunt er geen psychiater tegen huren

Het licht gaat uit bij onze overburen
Een uur geleden waren ze nog hier
Zij sherry, hij een borrel met een bier
Slap lullend over geld en afvalkuren

De klok slaat drie, ik breng mezelf een toost
~Op één jaar rust, geniet er van, en proost!~

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

WAT JAMMER, sprak Veronica



WAT JAMMER, sprak Veronica, ons landje wil niet deugen.
Ze zaten met z’n allen bij het grote plasmaskrien.
Al tien uur zit de Kamer hier te stikken in een leugen;
ik ga echt nooit meer stemmen hoor, ik heb het wel gezien.

Nou schaap, spraken de dames Groen, wij kunnen u vertellen,
het is voor ons genieten hoor, zo zie je nog eens wat.
Wij houden wel van slimme taal en leuke woordenspellen.
Beschaving? Nee u hebt gelijk: het beeld is wel wat plat.

Zo’n woordje als “herinnering”; “notitie van memorie”,
daar kunnen wij gezamenlijk weer uren mee vooruit.
Het gaat niet om de inhoud want hier telt slechts eer en glorie
We spelen ook vaak skrebbel en het gaat ons om de buit.

Jaa, skrebbel! Riep de dominee, wilt u het bord wel zoeken?
Daar is veel meer te halen dan een beetje dividend.
Wie deelt de letterblokjes uit? Ik pak de woordenboeken,
we spelen voor het nieuwe orgel; elke punt een cent.

Maar dominee! Waar zijn uw hoge normen en uw waarden?
Ons schaapje keek verbaasd op naar de oude predikant.
U hebt gelijk, zij hij bedeesd, ook ik kan soms ontaarden…
Ik kan mij ook wel vinden in een potje triviant.

Het scherm ging op stend-bij en er kwam sprits en koffie-hag,
het viertal ging toen over tot de orde van de dag.