Ach moederdag, wat zal ik er van zeggen.
Hij hoort nu eenmaal in het pretpakket
van dagen die wat extra aandacht vragen.
Zo’n dierendag met een ontbijt op bed.

Ach moederdag, wat valt er van te melden.
Een dag in mei, maar dan met vorstverlet.
Zij mag niets doen, die ongeschreven wet
wordt haar te pas en onpas aangedragen.

Ach moederdag, wat valt er op te merken.
Haar doodvermoeide ogen wel misschien
aan ’t einde van de avond, rondom tien.
De hoofdpijn bouwt zich op met felle vlagen.

En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~


(Voor de originele versie: klik hier)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

All inclusive

ww
Foto: WikimediaCommons
 
Vakantie is de kunst van het vervelen,
van lekker in de schaduw met een boek,
niet drukdrukdruk, maar loze uren strelen,
alleen eruit voor kerken en kastelen,
voor strandvertier en horecabezoek.
 
Straks ga ik all inclusive naar Turkije;
dat is dit jaar de wens van het gezin.
Dat ik mij onbekommerd ga vermeien
en dat vakantievreugde gaat gedijen,
nee, daar geloof ik zelf ook niet zo in.
 
Wat moet ik in zo’n afgeladen kustoord?
Wat zou ik graag de schoonheid ervan zien!
Nu denk ik als men met gelal een fust scoort
voornamelijk aan geseling en lustmoord,
maar liever zing ik mee en drink voor tien.
 
 
Dit gedicht was goed voor de tiende plaats van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2020