Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Men zat gezellig, zondagmiddag, zonnig in de suite,
de dames Groen die breiden samen aan een wollen sjaal,
de dominee was na de dienst ontboden op visite,
het schaap Veronica dat las een boek, een reisverhaal.

Ha, zei Veronica, ik heb het altijd ergens wel geweten,
ik kom als schaap niet hier maar van daarginds heel ver vandaan,
want ooit heb ik in hoge woeste landschappen gezeten …
Ach, riep de dominee, u komt dus werkelijk van de maan?

Zeg dominee, u moet het arme schaap toch niet zo plagen,
de dames Groen die breiden ondertussen vruchtbaar door,
juffrouw Veronica heeft existentiële vragen,
dan bieden wij haar welbeleefd ons luisterende oor.

Ik lees hier, zei Veronica, met blosjes op haar wangen,
van de Faeröer, ‘t schapeneiland, mijn geboorteland!
Ik krijg opeens een groot en sterk verhuisverlangen,
ik weet het zeker, later word ik schaap en emigrant!

Je hoorde in de suite liefst een viertal naalden vallen,
de dames Groen verstijfden, werden bleker om de mond,
de dominee die wreef onder zijn bril over zijn wallen,
ze sputterden: Maar hier, bij ons, is uw geboortegrond!

Veronica riep proestend: Zo, dat was toch wel touché!
Wie wil er nog zo’n lekker bokkenpootje bij de thee?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Anekdote



Zat onze Schepper indertijd te slapen
Of had de brave borst misschien geblowd
De dag dat hij de fauna heeft geschapen?

Het resultaat, vaak in de zoo geshowd
Lijkt aan het brein van Bosch (Jeroen) ontsproten
En bracht al menig beest in grote nood

Daarover ken ik heel wat anekdoten
En één daarvan leest u in dit gedicht:
Ik ben er bij mijn studie op gestoten

De olifant sprak eens met veel gewicht:
Wie draagt nou tieten op de rug, wat stom!
En dat zeg jij, riep de kameel, och kom
Wie draagt er nou een lul in zijn gezicht!