Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het wiel is rond

Ik heb het niet zo op dat malle fietsen
Die zweterige mannen in een rij
De meeste tijd maar op dat zadel nietsen

Nee, liever toch een leuke balpartij
Niet van zo'n man, maar op een veld met gras
Desnoods met zo'n merkwaardig rugby-ei

Ik weet ook nooit wie welke renner was
Dat peloton zoeft langs en is verdwenen
Niet eens een leuke fotoshoot sur place

En dan die harde gladgeschoren benen
Die doping met veel pasta als ontbijt
De valpartijen op die natte stenen

Zo'n kopgroep is ook nooit de weg eens kwijt
Of dat je denkt: Daar rijdt de Majesteit!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat het ooit voorbij zou gaan

ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffer maar, alleen voor haar?
 
wij komen later schat, toe ga nu maar
 
ze had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie nog, en hoort weer elk woord
dat zijn vader zei
toe jongen, smeer ‘m als je kan, doe ‘t voor mij
 
ik zie je later, toe ga nu maar
 
hij had gewacht op later, bleef alleen
en wist niet beter dan
 
dat het ooit voorbij zou gaan
 
nu, zoveel jaren later brandt nog steeds
de pijn van het verlaten zijn
de loden lucht draagt maan noch ster
alleen het donker fluistert
 
dat het nooit voorbij zal gaan