Wij willen kerken en zelfs kathedralen.
Wij willen graag een recreatieplas.
Want bouwen willen we, maar ook natuur. 

Wij willen zondag, soms met winkeltas.
Wij willen leven, ongeacht het uur.
Wij willen herten en wij wilden zwijnen.

Wij willen een museum voor cultuur.
Wij willen dansen op de grote pleinen.
En 's avonds laat dan willen we verdwalen.

Zo willen wij in Ede nogal wat;
ons dorp verdient een dichter voor die stad.


Vandaag kiest Ede (befaamd om zijn bruikbaarheid in kruiswoordraadsels) een eigen stadsdichter in Cultura, om 20.00 uur. Acht kandidaten strijden om de eer, onze zeer gewaardeerde Hetvrijeversmederker Arjan Keene is een van hen en hierboven staat zijn sollicitatiegedicht. Willen de HVV-enthousiastelingen die hem vanavond gaan aanmoedigen hun auto wél buiten het stadscentrum parkeren? Dit om hopeloze verstoppingen te voorkomen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Spaanse griep

keuken
Flickr.com
 
De koude keuken ruikt nog naar pastoor
Jeneverlucht, de walm van zijn sigaar
Terwijl ik naar mijn dode zusje staar
Krab ik de droge schilfers uit een oor
 
Mijn grote zus pulkt klitten uit d’r haar
De baby huilt, haar luier stinkt weer goor
De broodpap borrelt op het gaskomfoor
En moeder heeft het stopwerk bijna klaar
 
De Spaanse griep bracht ons een pijnlijk jaar
Toch mis ik vader niet die ik verloor
Hij dronk en sloeg me dikwerf in elkaar
 
Wel valt het leven zonder broertjes zwaar
Ze zingen beiden in het hemelkoor
Maar binnenkort komt weer de ooievaar
 
 
Nu we vastzitten aan lockdown en avondklok, wordt soms verlangend teruggekeken naar de goeie ouwe tijd toen alles beter was. De werkelijkheid was echter anders: hoge kindersterfte, huiselijk geweld, werkloosheid, alcoholisme, bittere armoede en onderdrukking waren voor de oorlog heel normaal.