Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

 
Het is hier vijftig graden in de zon.
De mensen smelten op de weg als teer.
Er zit geen water in de regenton,
het weerbericht geeft steeds hetzelfde weer.

 
De baai verschiet in alle tinten blauw
en witte stapels huizen zijn het dorp.
Soms valt een rotsblok op een arm gebouw,
de bergen nemen omstebeurt een worp.

 
Zo wordt dit oord dus zienderogen kleiner.
De mensen smelten, huizen vallen om.
Voor wie van rust houdt wordt het alsmaar fijner,
ik denk dat ik hier volgend jaar weer kom.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dansa voor de achterbankgeneratie



Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe


Ik heb het druk, mijn dagorde staat bol:
Piano, judo, tennis en naar school
Want stel je toch eens voor dat ik niks doe

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe

Hoe houd ik ooit dit drukke leven vol?
Mijn moeder speelt hierin een grote rol:
Zij rijdt mij steevast overal naar toe

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe

Soms klaagt ze wel: 'Ik word nog horendol
Van dat gesjees, gejaag en het gehol...'
Ik voel me dan heel schuldig en heel moe:

Ik wil wel anders, maar ik weet niet hoe

 

Bundels