Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

 
Het is hier vijftig graden in de zon.
De mensen smelten op de weg als teer.
Er zit geen water in de regenton,
het weerbericht geeft steeds hetzelfde weer.

 
De baai verschiet in alle tinten blauw
en witte stapels huizen zijn het dorp.
Soms valt een rotsblok op een arm gebouw,
de bergen nemen omstebeurt een worp.

 
Zo wordt dit oord dus zienderogen kleiner.
De mensen smelten, huizen vallen om.
Voor wie van rust houdt wordt het alsmaar fijner,
ik denk dat ik hier volgend jaar weer kom.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vaderdag



Tijd om even stil te staan bij al het vaderleed in de wereld

Vaderleed

ze is in hoogmoed niet te evenaren
hij is voor haar slechts donor van wat zaad
terwijl de stakker, zonder eigenbaat
aan haar de schone vreugd gunt van het baren

de filantroop, onmisbaar bij het paren
weet na zijn offer reeds: het is te laat
voor hem de zondeval in het kwadraat
de plagen, weemoed, wanhoop en de blaren

en na het kranig knippen van de streng
-jawel mevrouw, hij is niet te benijden-
ontpopt zijn schat zich tot het ware kreng

haar borsten zijn voor ‘Rupsje Nooitgenoeg’
en hem, ach goede god heb medelijden
hem wachten koude flessen in de kroeg