
Wat een welsprekendheid!
Kronkeltongtalenpracht!
Heer, ik was jaren
Niet ziende, en doof
Hevig bevangen door
Inauguratiemist
Tast ik weer rond in het
Ware geloof

De vorst bedacht een wit tapijt van gras
en schilderde met rijp de hoge dennen.
Van verre klinkt over de heidevennen
een roep die helder kaatst over het glas.
Ik kies het pad voorbij het stille bos.
Nog even puur…, dán gaat het vuurwerk los.