Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik hecht, geloof ik, niet aan vent of vorm.
Ik heb belijdenissen aangehoord
en was getuige van karaktermoord.
Hoe zinvol is een letterbeeldenstorm?

Ik ben gebeiteld uit een lijf van steen
en toch geborgen in de gulden snede.
Mijn regels zijn uit hogerhand gegleden,
ik ben de zin van alles en van geen.

Model! Leg mij geen woorden in de mond.
Ik kan mijzelf niet uit uw greep bevrijden,
al lekt er inkt uit een gesloten wond.

Verwacht van mij geen antwoorden op vragen.
Ik kan, in zwarte letters stukgeslagen,
niets dan dit ketterse geloof belijden.

(uit Het zal de leeftijd zijn )

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ontbijt



Twee grauw geconserveerde mensenwrakken.
Als zij de beide kopjes thee inschenkt,
met laffe lauwe melk wat aangelengd,
laat zij, ontdaan van hoop, haar kinnen zakken.

Hij denkt ondanks haar smakeloze smakken
aan vroeger met een beetje nu vermengd
en glimlacht in de verte als hij denkt
aan hoe de dood hem spoedig in zal pakken.

Dan wordt hij wreed weer terug in nu gezet.
Het vals gesnerp dat hij zo zeer verfoeit,
maakt bruusk een einde aan zijn binnenpret.

“Ik zeg zo vaak: ‘Gebruik toch een servet!’
Kijk nou toch hoe je weer eens hebt geknoeid!
Dat overhemd dat heb je nog maar net!"

Bundels