Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wat heb je fraaie bossen
en een vurig paarse hei.
De burgers in de straten
roepen almaar van joechei.
En kijk ze daar eens hossen,
zeer diepzinnig en zo blij.
Geen ziel voelt zich verlaten
want geluk is steeds nabij!


Je kunt ook heel gelukkig zijn
in Appelscha of Werkendam,
in Niemandsdorp of IJsselstein
of in huize Weltevreden.
Maar nergens ben je zo gelukkig,
zo gelukkig als in Ede!


O poort van de Valouwe,
O schoonste heerlijkheid.
Het is er altijd vrede
en je raakt er nooit iets kwijt.
Op dit geluk kun je vertrouwen
en ze hebben alle tijd
in de dorpste aller steden.
Het is gemeten, dus een feit.


Je kunt ook heel gelukkig zijn
in 't kloppend hart van Rotterdam,
in Plopsaland of Bommelstein
of in een ver verleden.
Maar nergens ben je zo gelukkig,
zo gelukkig als in Ede!


Depressies zijn er niet
want daarvoor is het veel te fijn.
Daar zijn die heideplantjes voor,
ook raadzaam voor de lijn.
O Ede, wat een zalig lied
met een dot van een refrein.
Dat kan alleen maar door
een Edenaar geschreven zijn.

... die nergens zo gelukkig is
als in het heerlijk heden,
want niemand is gelukkiger
dan een inwoner van Ede!


Ede heeft volgens de jongste Atlas der Gemeenten de gelukkigste inwoners.
En dat wilde ik maar even beamen, toevallig ben ik dan ook een Edenaar.

ps
Op FB vroeg Niels (B.) of het op een bestaande melodie is geschreven. Dat is niet het geval. De drie- en viervoeters zijn in de coupletten niet volledig consequent doorgewerkt, maar ik ben even te gelukkig om me daar nu om te bekommeren

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sonnettenkapstok





Alleraardigste Lezer (V/M)
Wat u zo dadelijk leest, is een Sonnettenkapstok.Ik leg het u uit.Deze kapstok is opgebouwd uit 14 sonnetten van tenminste 5 verschillende vormen.
Evenals bij de sonnettenkrans is de laatste regel van het voorgaande gedichtje de beginregel van het volgende.
De gezamenlijke gedichten moeten een redelijk verhaal vormen, althans ten minste het onderwerp aanhouden (deze reeks heeft uiteraard ~sonnetten schrijven~ als onderwerp).
Het slotsonnet, als bij de sonnettenkrans, ontbreekt hier, dit om het maken van een dergelijk werkstuk ook aantrekkelijk te houden voor rijmers die minder bedreven zijn in het schrijven van sonnetten, dan de leden van ~Het Vrije Vers~.
Ik hoop op navolging.
Mij is onlangs gezegd dat ik tijdens het schrijven van gedichtjes eindeloos in mezelf zit te praten en nu ik er op let . . . verdomd als het niet waar is.
Aan die hebbelijkheid heb ik deze reeks opgehangen: Het is een dialoog met mezelf. De ~ik~ en ~jij~ persoon zijn één en dezelfde.
Lees meer...