Vervoerd naar  verten door een schuit uit China
Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)

Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard

Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak

Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen door de poëzie is tof


 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Hollands water

water3
Wikimedia Commons

Het grondige Holland kan nog een poos mee
Alert, extrovert en met centen zorgvuldig
Verzilvert het wind en bestemt het geduldig
Het eeuwige water tot zijn protegé
De neergaande zon zoekt een pad over zee
Waarmee ze haar gloed een moment wil bewaren
Een eenzame wandelaar stopt om te staren
En vindt instinctmatig zijn portemonnee