Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Pa was getrouwd met Dame Nicotien:
Zo’n veertig jaar Chief Whips gerookt. Dat hakt er
Behoorlijk in. Hij oogde bovendien
Door al dat zoet op ’t eind steeds uitgezakter.

De man die in zijn jeugd sterk was voor tien,
Werd kort van adem en werd steeds verzwakter.
En ook zijn geest werd sleets, werd bovendien
Met ’t klimmen van de jaren alsmaar voorverpakter.

Zijn wereldbeeld werd steeds autodidacter,
Draaide al jaren op bekend stramien,
werd alsmaar saaier, doffer, afgevlakter.

Zo is de loop der dingen wel misschien.
Pa stierf misschien vooral aan z’n karakter,
Veeleer nog dan aan Dame Nicotien.

 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd. 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

UTRECHT, 18-3-2019

nijntje zwart

De stad viel stil, de straten waren leeg
Wie niet naar buiten moest bleef dwalend binnen
Met Facebook, Twitter, nieuws op de TV
 
De dag was klaar, er viel niets meer te winnen
En alles wat ik dacht was een cliché
En alles wat ik deed had weinig nut
 
Ik moest iets maar ik had echt geen idee
Ik schonk een borrel in, voelde me kut
En schreef toen dit, voordat ik uren zweeg:
 
‘Er zullen altijd idioten zijn
Maar soms doet dat een beetje extra pijn’