Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Aan mijn arm een bloemenmandje
pluk ik bloemen in de mei
Op mijn blote voeten dans ik
door Boer Bartels lentewei

Neuriënd groet ik de vlinders
in mijn jurk van witte zij
aai ik hommeltjes en kevers
dartel langs een honingbij

Haasjes spelen voor mijn voeten
en kijk aan, wat zie ik hier?
Door Boer Bartels losgelaten
rent daar een enorme –


Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Avondwind

avondwind
 
Schilderij © Jacob van Schaijk 
 
de avondwind, gesloten is zijn mond
wanneer hij spreekt of zingt in stille taal
met klanken uit een overoud verhaal
met angst of liefde voor een koude grond
 
de late nevel dooft zijn stem niet uit
versterkt de weemoed van zijn klinken eer
wie luistert, hoort zijn zingen keer op keer
dan kruipt hij langzaam onder ieders huid
 
die mensen raken aan zijn stem gewend
hij wordt een vriendje ook dat men goed kent
ja, langzaam raakt men zelfs aan hem gehecht
 
en als de tijd dan rijp is, klinkt het woord
het laatste, van een hemels slotakkoord
waarin gesproken wordt het hoogste recht