Kom, laten wij de lente eens bezingen,
al werd dat vele malen meer gedaan:
maar jubelend vergat men dan vaak dingen
waaraan ik nou eens niet voorbij wou gaan.

Kabaal ontbloeit, gelijk met de seringen,
uit open ramen loeit muzak weer aan;
motoren die het kwinkelen verdringen
van merel, lijster, mees en ortolaan.

Die aanslag op je zenuwen en oren
verdooft dan wel, maar laat de ogen vrij.
Wat schiet er niet omhoog als rijpend koren,

wat graast het gretig oog niet af in mei:
De malse meid met haar fluwelen huidje
in short en shirt, of strakgespannen truitje.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Slachtoffer

 
Het leven is voor mij als man complex
Mijn machostatus ligt compleet aan stukken
En mijn relaties leiden tot echecs
Want ook mijn vierde lief, haast weer mijn ex
Laat mij als heer des huizes vals mislukken
 
In bed is zij behept met vreemde nukken
Eist tederheid, bevredigende seks
Orgasmes die haar urenlang verrukken
Wil praten en bepalen, ik moet bukken,
Verlies van zelfrespect is mijn reflex
 
Ik vroeg net na een voorspelachtig praatje:
Wil jij nog meer, schat, waar ligt jouw limiet?
En zij spoog vinnig: Doorgaan, zanik niet
Ga verder tot, nee verder dan het gaatje!