Ik krijg die schurk wel klein
Ik zit in de woestijn
Vermomd
De rotspartijen zijn
Als bij een douchegordijn
Gekromd
Zijn aanblik is vilein
Ik steek hem neer en schijn
Verstomd:
Het snode meesterbrein
Heeft kermend van de pijn
Gegromd
Ik zeg hem voor de gein
‘’Je hebt voorlopig fijn
Gebromd’’
Totdat hij, zonder sein
Zich werpt in een ravijn -
Verdomd!