Ik krijg die schurk wel klein
Ik zit in de woestijn
Vermomd

De rotspartijen zijn
Als bij een douchegordijn
Gekromd

Zijn aanblik is vilein
Ik steek hem neer en schijn
Verstomd:

Het snode meesterbrein
Heeft kermend van de pijn
Gegromd

Ik zeg hem voor de gein
‘’Je hebt voorlopig fijn
Gebromd’’

Totdat hij, zonder sein
Zich werpt in een ravijn -
Verdomd!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Oorlogszaad



Kinderen vallen licht, zij weten niets van breuken
van prikkeldraad, een haveloze mensenzee.
Van vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit niet te stuiten angst voor weer een oorlogswee.

Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen
in mallemolens van het leven of de dood.
Zijn zij, -die uit het oorlogszaad zijn voortgekomen-
dan onze vrees, de dreiging van papaverrood?