Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Liefde is...

Met stille weerzin kijkt hij naar zijn vrouw
Die ginder in de afgrond staat te turen
Een lelijk kreng, vol nukken, grillen, kuren
Hoe blijf je zo'n serpent in godsnaam trouw?

Hij hunkert naar de dochter van de buren
En die intens naar hem - dat bleek al gauw
Maar door zijn jawoord staat hij in de kou
Die fout zal hij tot aan zijn dood bezuren

Ze draait zich even naar hem om en wenkt
Plots ziet hij het: zijn leed is snel geleden
Een simpel duwtje in de rug volstaat

Hij neemt een aanloop voor zijn wanhoopsdaad
Ze stapt opzij - daar zoeft hij naar beneden
Want liefde is... steeds weten wat hij denkt

Uit: Wat futen op een kluitje in het riet. Uitg. De Stiel, Nijmegen 2010


 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vanaf de zij-lijn


Een doelpuntje te weinig, maar ook een punt gemaakt.
Vergeet u bovendien niet alle gecreëerde kansen
en alle kansen op een kans, mijn beste Meneer Jansen!
U hebt voor niets gevloekt, geschreeuwd, gesnikt, gebraakt.

Die Duitsers maken zeker korte metten met de Denen.
Dan kloppen wij in de finale de Roemenen!*

*En vindt u deze sonnettette wellicht minder sterk
let dan eens op het nooit vertoonde voetenwerk.