Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Novemberstormen razen rond
En er is nachtvorst aan de grond
Dan valt hij reeds, maar wat je ziet:
Eén sneeuwvlok maakt de winter niet

Vóór lammetjes naar buiten gaan
En melkvee nog op stal blijft staan
Dat bloempje dat de grond uit schiet:
Eén krokus maakt de lente niet

Men ziet hoog in de blauwe lucht
Een duikelaar in maiden-vlucht
Die juist daarvoor het nest verliet:
Eén zwaluw maakt de zomer niet

En hiermee sluit ik af vandaag
Ik stel mijzelf eens deze vraag:
Denkt ieder die jouw rotkop ziet
Eén eikel maakt de herfst nog niet ?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wielergedichten: Bert Oosterbosch

Hij was het wat labiele zondagskind.
Die lange slungel met dat rode haar;
Bert fietste hoe dan ook in tegenwind.

Hij was dus – wat je noemt – onhandelbaar
maar schudde wel als wereldkampioen
Francesco Moser stevig door elkaar.

De temporijder gaf hem van katoen,
werd onder Peter Post tot held gekneed.
Hij trapte door, het hele fietsseizoen

en reed zichzelf voortdurend in het zweet
– in Duinkerke, de Panne en de Tour –
met hersenvliesontsteking aan de meet.

Een stille jongen, geen geouwehoer;
hij fietste zelf zijn lichaam naar z’n moer.