Het regent en daar komt een zombie,
Weer keert dat monster en belaagt
Het hart tot bloedens toe, alsof die
Geen heimelijke pijnen draagt.

En uit diens kamer, vol met gaten,
Waar dagelijks leven werd verricht,
Gulpt reeds het rode bloed gelaten
Doorheen gekleurd namiddaglicht.

De zombies gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen zombie-erinneringen
En wat beleefd wordt als ie bijt.

Verloren zijn de laatste wegen
Om te ontkomen aan de strijd;
Altijd die zombies, altijd regen,
Altijd dit dode hart, altijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kom, zei het schaap Veronica



Kom, zei het schaap Veronica, ik ga eens krek gebruiken; 
dat spul schijnt heel erg goed te zijn, las ik laatst in de krant. 
Ik heb mijn buikje vol van lurken aan jeneverkruiken. 
En Ekstesie en wiet vind ik een slappe stimulant.

Ze ging eens naar de dominee: U kent de juiste mensen,
als u nu eens een afspraak maakt zorg ik wel voor de poen. 
En o, als ik toch nu een échte schapenwens mag wensen, 
dan roken we ons naar de hemel met de dames Groen. 

O nee! zo sprak de dominee, zoiets zou ik niet wagen!
Ik ben een man van God en wat u wil is niet legaal 
U liep, zei zacht het schaap, hierover anders niet te klagen 
Toen u mij als klein lammetje liet zuigen aan uw paal. 

Het vlees kan soms ook sterk zijn, zei de dominee. Wat drommel: 
u heeft gelijk, we maken er een vrolijk dagje van. 
Ik ken een goede dieler, die verkoopt me nooit geen rommel 
En haalt u dan de dames op? Zo snel als u maar kan? 

De dames Groen die lurkten zich de krampen in de kaken. 
Het was een mieters fuifje, vol met bloot en plukken wol. 
De dames Groen die ragden gillend op twee  pastinaken; 
de dominee nam stoond het lieve schaapje in haar hol.

De dag erop, verzadigd, met haar wolletje nog uit, 
nam een tevreden schaap een lekker nakkie tot besluit.