Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Prins Friso

Doornroosje toe, je bent
Een dame van fatsoen
Dit lijkt me hét moment
Om iets terug te doen

Koop koop koop