Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

martinebijl

Een jongensachtig prachtige blondine
Met humor en met klasse en met stijl
Dartel als een Mozart sonatine
Doorschijnend als een fee en net zo ijl
 
En scherp als een Franse guillotine
Maar altijd toch zachtmoedig onderwijl
Zonder stemverheffing en adrenaline
Weloverwogen met een nagelvijl
 
Balsem voor de ziel en vitamine
Een liedjesschrijver van het hoogste peil
Er was in Nederland maar EEN Martine
En wie Martine zag ging voor de bijl
 
(c) Jeroen van Merwijk
 
 
Bovenstaand gedicht is met toestemming van Jeroen van Merwijk hier overgenomen, mede met dank aan Jeannette van Loenen. Martine Bijl is vandaag 5 juni begraven.
 
 
 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Spekkedikken (Groningse gerechten deel 3)



Nog even en het jaar is weer voorbij
De klok staat laatste uren weg te tikken
Maar ‘t naderende einde wordt verzacht
Door uitzicht op een schaal vol spekkedikke

De kater komt opdringerig langszij
Probeert door onophoudelijk te likken
De onrust weg te halen uit zijn vacht
Hij kent niet het genot van spekkedikke

Dan volgt het hoogtepunt, de buurt staat blij
Vrijwillig in de dichte rook te stikken
Van vuurwerk dat een gat slaat in de nacht
Gelukkig is er thuis nog spekkedikke

Aansluitend op die nacht vraagt men aan mij
Of ik iets van het nieuwe jaar verwacht:
Niet veel, maar aan het eind wel spekkedikke

Koop koop koop