Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

stilte2
 
Door het lawaai in onze treinwagon
 – De decibellen vlogen om de oren – 
Was het onmogelijk elkaar te horen,
Dús naar een plek waar je wel praten kon.
 
Zodat wij in de stiltecoupé zaten,
Want daar kan je tenminste rustig praten.
 
Dit snelsonnet is met toestemming van de dichter overgenomen van www.gedichten.nl  .
Dank, Wim!
 
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij het overlijden van Gerrit Kouwenaar



Geen huivering voor blijken van ontroering
de witste kamer heeft niet veel te janken
om ogen wasgoed dat om zeep geholpen is

De laatste klinkers vallen kleine schilfers ijs
Er is nog iemand wil iets zeggen, weinig zintuig
heeft hier woorden voor, laat liggen, niet te rapen

stilte stuitert voor wie wachten, spat uiteen
in krachtig suizen, zachte tikken, zoemend sluiten,
langzaam knikken, even zien dat het niet klopt

In falend licht wordt vlees ontmand
blijft slechts de rest deels ongehoord
en wacht