Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

sad

Foto Jon Tyson op Unsplash

De lucht is grauw – een lome soort van zondag
Mijn hoofd is stevig knallend uitgezet

De lucht is grauw – alleen nog de balkonvlag
Verwijst veelkleurig naar het kerstbuffet

Alsof ik in een lome soort cocon lag,
Zo werd ik wakker in mijn woonchalet

De vredevolle ochtendrust van zondag
Fungeert voor mij als valiumtablet

Het voelt of ik steeds tegen het plafond rag:
Mijn hoofd is stenig, bonkend tot-en-met

Geen zevenklapper, strijker of kanonslag
Verjaagt me hevig knallend uit mijn bed

Ik ben compleet door (als het in jargon mag)
De SAD in winterslaap gezet

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drie Carrolladen



Hij dacht dat hij een eekhoorn zag
Die knaagde op een pen.
Hij keek wat beter en het bleek
Jan-Willem van der Ven.
‘Een proefrit kan altijd’, zei hij,
‘In deze Citroën.’

Hij dacht dat hij een zwabber zag
Die zweefde naar de zon.
Hij keek wat beter en het bleek
Een grieperige non.
‘Buut vrij, jij bent hem!’ brulde hij
En dook van het balkon.

Hij dacht dat hij drie beren zag
Die klunsden met een krik.
Hij keek wat beter en het bleek
Een bakker met de hik.
‘Boe!’ zei hij. ‘Drie kadetjes en
Een halve krentenmik.’