Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

old lady 845225 340
Pixabay
 
Ik moest nog even oefenen met drijfkaarsen in bad.
Dat is best wel onhandig want je brandt je blote gat.
Maar toen ik dus de slag van wellness thuis te pakken had
ging ik volkomen los want ja genieten is je dàt.
 
Ik was mijn haar gewoon met water uit kristallen beken.
Ik denk voortaan dus niet: ach gèt een halve schelp met snot
maar eet die oesters met wat zachte kreuntjes van genot
omspoeld door wijnen die ik maar met moeite uit kan spreken
 
van een chateau dat destijds nog geschapen is door God.
Een cruise hoort absoluut te prijken op mijn bucket-list!
Dineren aan de captain’s table met een pianist
die je een fooi moet geven in een grote glazen pot.
 
In een gemengd gezelschap zeg ik dan terloops ‘scabreus’
als een pikanterietje schalks ten beste wordt gegeven
door ook zo’n grijze trendy mee-genieter van het leven.
Die sla ik slapjes op zijn kromme schouder “serieueueus!”
 
Dat kan ik allemaal denk ik zo’n dag of veertien doen.
Daarna is alles op daar ik meer gat heb dan pensioen.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drs. P overleden 7

De weg naar Omsk

De weg naar Omsk kan lang zijn maar er komt een einde aan
Dus op den duur ziet iedereen het plaatsnaambordje staan
En boven bij dat bordje daar hangt ook een soort van doek
Waarop het woordje finish staat, je doet het in je broek

Maar om nog even om te draaien ben je veel te moe
Je strompelt of je kruipt desnoods er uitgeput naartoe
En bij dat doek ontmoet je dan een kerel met een zeis
Die mager is en bovendien behoorlijk eigenwijs

Hij tilt dat scherpe ding terwijl hij grijnslacht dreigend op
Hij heeft geen oren dus al zeur je nog zo aan zijn kop
Je kunt hem niet vermurwen want hij luistert niet naar jou
Hij slaat je vrij hardhandig en je laatste kreet is: “Au!”

Dan kom je in het dodenrijk, daar blijkt het niet echt pluis
Je krijgt er niets te eten en je hebt niet eens een huis
Er is geen bal te doen dus je verveelt je echt kapot
En niemand zegt: “Hallo, wees welkom hier. Ik ben het, god.”

Dit lot dat wacht eenieder, ook wie doctorandus is
Met niemand sluit die kerel met die zeis een compromis
Al kun je aardig rijmen en met taal goed overweg
Ook wie de mooiste teksten schrijft heeft aan het einde pech

Al ben je vijfennegentig en bovendien bekend
Al kom je ook uit Zwitserland en ben je eloquent
Wanneer de zeis gaat zoeven dan gaat zelfs jouw kop eraf
En daarna ben je eeuwig dood, dat blijkt een zware straf

Een schrale troost: op aarde leef je in je teksten voort
Zolang men jouw gedichten leest of liedjes van jou hoort
Zoals het fraaie ‘Dodenrit’ of anders ‘Heen en weer’
Jij komt niet meer terug maar wij genieten elke keer