hommel2
Pexels 
 
Zij is haar eigen vrachtvliegtuig van lucht
om vaart te krijgen in het visioen,
dat haar voortdurend vergezelt. Haar vlucht
is barstensvol gewicht om het seizoen
dat telt te innen. Geef het haar te doen:
een vacht te torsen, of ze onder tucht 
voor vroeger naakt de last draagt van fatsoen.
Een wonder, dat zij naar de winter zucht?
 
Zij is de laatste telg, zoals zij vliegt
als een verdreven keizerin gekleed,
van een onwerelds tijdperk al op slot
waar niemand de finesses meer van weet,
de rechtstreekse beschermeling van God
die in zijn hand zijn trouwe hommel wiegt. 
 
 
Uit Koos Geerds: Insekten gedichten (De Arbeiderspers, 1994)
We feliciteren Koos Geerds die vandaag jarig is!  
We danken hem voor de toestemming dit gedicht hier te mogen plaatsen.
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het reclamebureau

Reclamebureau
Pixabay
 
wij hadden als campagneteam
een sloganbrainstormsessie
het ging over kastanjecream
en leidde tot agressie
 
we scheidden onverbiddelijk
het koren van het kaf
en fakkelden onmiddellijk
elkaars suggesties af
 
plots deelde onze chef spontaan
een inval, net bedacht
en ordonneerde zelfvoldaan
de queeste tot volbracht
 
"dit is 'm! Schluss, vergaderstop!
the bossman for the win!
ik sta d'r op! ik sta d'r op!
ik sta op deze zin!"
 
de rest keek het verslagen aan:
die had geen zin om op te staan