Wild meadow with flowers
Wikimedia Commons
 
 
Ik denk nog vaak terug aan toen,
die lange zomerdagen.
Wat waren we verliefd en groen.

Ik zag je plots in dat plantsoen,
maar durfde niets te vragen.
Ik denk nog vaak terug aan toen.

Je gaf me toen mijn eerste zoen,
terwijl we daar zo lagen.
Wat waren we verliefd en groen.

Je komt soms in een visioen,
ik hoor je lach bij vlagen.
Ik denk nog vaak terug aan toen.

Ik moet het met dit droombeeld doen.
Ach laat het nooit vervagen.
Wat waren we verliefd en groen.

Ik ben al jaren met pensioen.
Je hoort mij heus niet klagen,
maar toch denk ik nog vaak aan toen.
Wat waren we verliefd en groen.
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zelfreflectie

In glazen bakken tegen de garage
Verzorgt mijn vrouw van eitje tot insect
De cyclus van de koninginnenpage

De pop voert een gevecht dat meelij wekt
Als hij volgroeid uit zijn cocon komt breken,
Wat zich als stille martelgang voltrekt

Maar als de laatste kreukels zijn gestreken
Verwarmt de zon het opgepompte lijf
Waaraan de vlindervleugels fleurig spreken

Ik ben geen pop die vurig strijdt, maar blijf
In onvervulde dichtersdromen hangen,
Besluiteloos in mijn cocon gevangen
Waar ik met zelfgebonden handen schrijf
 
 
Geïnspireerd op het thema van de poëzieweek: metamorfose. 
De poëzieweek duurt van 29 januari t.e.m. 4 februari.
1x1 wit