Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Geen mens is ooit aan lelijkheid gestorven,
Geen mens die aan zijn rimpels overleed
Geen mens heeft ooit onsterflijkheid verworven,
Met Botox of hoe al die rommel heet

En die kale kop
Daar ga je ook niet aan dood
Dus die belachelijke pruik
Kun je beter weggooien

Geen vrouw stierf als haar borsten gingen hangen,
Dus waarom maak je daar zo’n drukte van
En kraaienpootjes doen er ook niet toe
Geen mens is ooit aan lelijkheid gestorven,

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Stil leed langs de meet



Omringd door vele namelozen
Sta ik hier droevig langs de meet.
Ík werd door jou ooit uitverkozen!
Met míj had je je eerste date!

En dat je dat nu niet meer weet,
En met zo’n prins ging lopen vozen,
Die pochte op studentensozen,
Dat vind ik nog steeds wrang en wreed.

O, laat ons toch weer minnekozen.
Kom terug bij mij! O stelp mijn leed!
‘k Was ooit jouw schat, jouw virtuoze

Lief aan wie jij een vurige eed
Van trouw zwoer en daarbij moest blozen...
Kom terug bij mij! O kiss me, Kate!