Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Kinderversje, opnieuw berijmd 


Een vreemde arme snuiter die liep zoekend in de nacht
Hij had zijn fluit verloren op een stille koude gracht
Hij liep op kale schoenen, in een kuis versleten pak
Zijn fluit was hem ontvallen door een gaatje in zijn zak

Een stadswacht vond de fluit en trok de snuiter aan zijn mouw
En sprak ‘zeg vent, vermoedelijk is deze fluit van jou’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

VIII



Hoor je die samenklank?
Man, vrouw en kinderen
Hun harmonie is een
Lust voor het oor

Jij speelt alléén op je
Instrumentarium
Dat stelt bij lange na
Niet zo veel voor


(Uit de nieuwe bundel Shakespeare Ollekebollekes)