Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Kinderversje, opnieuw berijmd 


Een vreemde arme snuiter die liep zoekend in de nacht
Hij had zijn fluit verloren op een stille koude gracht
Hij liep op kale schoenen, in een kuis versleten pak
Zijn fluit was hem ontvallen door een gaatje in zijn zak

Een stadswacht vond de fluit en trok de snuiter aan zijn mouw
En sprak ‘zeg vent, vermoedelijk is deze fluit van jou’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Cursus Japanse filosofie. Les 2

 

Eisai (1141-1215)

 

 

Practiserend lid

 

Religie heeft niet echt veel om het lijf

En ach, je komt nog eens in de natuur

Maar verder gaat het toch wel gauw vervelen

 

Ik schik wat bloemen in een vaas, borduur

Ga daarna met mijn bonsaiboompjes spelen

En schrijf wat mooie letters op papier

 

Ik zal het maar niet langer meer verhelen:

Soms word ik sikkeneurig van die Zen

Je lijkt soms godverdomme net een wijf

 

Misschien bereik ik er verlichting mee

Maar altijd weer die vreselijke thee!

 

Eisai werd geïnspireerd door de Chinese Zuidelijke School.

Richtte het Reine Landboeddhisme zich op bemiddeling van Amida-Boeddha, het Rinzai-zenboeddhisme van Eisai benadrukt de menselijke vermogens, met een voorliefde voor het gewone, waarbij wereldlijke activiteiten als theedrinken gesacraliseerd werden en tot ceremonie verheven.

Zo zijn zenactiviteiten als boogschieten, bloemschikken, tuinieren, kalligrafie, boompjes martelen en theedrinken uit sierlijke porseleinen kopjes een vorm van meditatie en een typisch onderdeel van de Japanse cultuur geworden.

Koop koop koop