Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn broer die doet de hele dag geen donder
Hij toetert slechts bevelen vanuit bed

Hij vindt zichzelf apart, ja zelfs bijzonder
Hoewel geen mens dat ziet, zo’n raar sujet,
Daar komt men liever niet over de vloer

Maar hij is gek met Carmen van Bizet
En zingt dan luidkeels mee, maar hors concours
U vindt het gek dat ik hem stil bewonder
Maar al bij al, hij is vooral mijn broer

*
(Papa die speelt al jarenlang trombone
dat doet ie in een boerenblaaskapel

Oh, niets bijzonders hoor, een doodgewone
zo’n simpel blaasorkest, u kent dat wel
Op straat te zien, maar nooit op podia

Hij speelt geen Bach, geen Bruckner, geen Ravel
Geen rockmuziek, geen jazz of opera
Hij blaast gewoon zijn wondermooie tonen
Als trombonist, en enkel hoem papa)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Wysiwyg




De opticienne kijkt me stralend aan
Uw scores, zegt ze, zijn perfect, mijnheer
Bij alle testen die ik heb gedaan

Vol twijfel aan die uitslag denk ik weer
Aan gister toen een spetter in een kroeg
Met een wat zwoele, broeierige sfeer

Me mee naar haar appartementje vroeg
Mijn oogprobleem is daar wellicht ontstaan
Toen zij me toevertrouwde, vreemd genoeg:

Verwacht geen engel en geen helleveeg
Geen trut, geen Miep Modaal, geen Mrs. Big
Een open boek, ben ik, puur wysiwyg,
Maar ik zag meer dan ik die avond kreeg


n.a.v. van een onschuldige mailwisseling met Hendrikje de Koning