De maan op retour zend haar schimmige stralen
Langs vensters met stukkend en zwartverweerd glas
Verlangt naar de tijd toen ook zij nog begeerd was
Maar ziet er slechts lui die de huur niet betalen
Die slijten hun tijd met een zooi idealen
Het pand is versleten, vervuild en verkleurd
Behang op de muur is poëtisch gescheurd
Maar maan, mens en pand zijn alreeds aan ’t verschralen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Rule Brittania



Hij dacht, ik spring eens lekker uit de band,
Maar met The Sun had hij dus niet gerekend,
Hij wist meteen wat dat voor hem betekent,
Want zoiets kan echt niet in Engeland.

‘At breakfast’ las hij alles, woord voor woord,
En riep vertwijfeld hardop uit: ‘Oh, Lord!’