Die lange slungel met dat rode haar;
Bert fietste hoe dan ook in tegenwind.
Hij was dus – wat je noemt – onhandelbaar
maar schudde wel als wereldkampioen
Francesco Moser stevig door elkaar.
De temporijder gaf hem van katoen,
werd onder Peter Post tot held gekneed.
Hij trapte door, het hele fietsseizoen
en reed zichzelf voortdurend in het zweet
– in Duinkerke, de Panne en de Tour –
met hersenvliesontsteking aan de meet.
Een stille jongen, geen geouwehoer;
hij fietste zelf zijn lichaam naar z’n moer.
