Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Klassiek geschoolde steile koopmanszoon,
een stugge jongen, mager rond de kaken,
zijn geest was niet geschikt voor vader’s zaken:
hij sprak Latijn op conversatietoon.

Een reis door Duitsland was zijn studieloon,
waar Sehnsucht zijn gevoelens deed ontwaken.
Hij vond daar die Geschichte als zijn baken,
de wereld in organisches patroon.

Dat beeld van een moderne maatschappij
werd basis van zijn liberale denken
in staatscommissies en ministerraden.

Voor ’t eerst minister was ‘De Thor’ toen hij,
­– men wilde zijn programmaloosheid krenken –
pragmatisch uitriep: “Wacht op onze daden”.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Ivo de Wijs 65

De vuvuzela suist nog in de oren
Het netvlies bloedt: hup Holland, hand in hand
We hebben meer gewonnen dan verloren
En weten: het gaat goed met Nederland
We dumpen hoedjes, toeters, meuk en franje
Zo kleurt nu zelfs de vuilniszak oranje

Een man zit in zijn achtertuin te schrijven
En zoekt de rust op vellen wit papier
Hij denkt: ze moeten niet zo overdrijven
Seizoenen glijden langs zijn glaasje bier
Beseft: in ’65 hield ik van je
Mijn eerste lieve meidje in oranje

Hij mijmert even weg bij de kastanje
En schrijft dan: land ontploft in fel oranje

Koop koop koop