Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn moeder kende haar als Stientje Engel
Een schoolvriendin uit de Spaarndammerstraat
Het kind dat altijd zong van vroeg tot laat
Tot buren riepen ‘stop met dat gejengel’

Wat lessen in het operettekoor
De zangclub van de buurtvereniging
Een internationale vriendenkring
De eerste hoge C, Christien zong door

Nét dertig start haar primadonnaleven
Die Zauberflöte, Königin der Nacht
Ze kreeg de hele wereld in haar macht
Maar was ‘gelukkig zo gewoon gebleven’

Nu zingt ze solo in de hemelkoren
Zó hoog dat wij haar niet meer kunnen horen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Amoreel gedicht



Als ik iets had gedaan, dat niemand had gezien,
deed ik het dan wel echt? Of toch ook niet misschien?
Geen mens ziet het gevolg, niet één merkwaardig feit.
Geen rimpeling verschijnt er in de zee van tijd.

Maar wat als ik iets deed, dat niemand had gezien,
dat wél gevolgen had, zeer grote bovendien?
Ook dat is volgens mij niet werkelijk mijn schuld
als mijn betrokkenheid in nevelen is gehuld.

Men toont verbijstering, zet alles op een rij.
Scenario’s genoeg, maar niets dat wijst naar mij.
Heb ik het dan gedaan? Of kan ik met fatsoen
ontsteld zijn met de rest: wie zou nu zoiets doen?