Geen huivering voor blijken van ontroering
de witste kamer heeft niet veel te janken
om ogen wasgoed dat om zeep geholpen is

De laatste klinkers vallen kleine schilfers ijs
Er is nog iemand wil iets zeggen, weinig zintuig
heeft hier woorden voor, laat liggen, niet te rapen

stilte stuitert voor wie wachten, spat uiteen
in krachtig suizen, zachte tikken, zoemend sluiten,
langzaam knikken, even zien dat het niet klopt

In falend licht wordt vlees ontmand
blijft slechts de rest deels ongehoord
en wacht

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

de held van Labbertong IX

De held van Labbertong IX

‘Vertel eens, Rem, hoe zat dat nou met buitenspel?’
Vroeg na de match kantinejuffrouw tante Nel
‘En interesseert die rode kaart je echt geen biet?’

‘Ach Nel, hij ging zijn boekje elke keer te buiten

Ik snap dan ook die man in ’t zwart gewoonweg niet
Hij floot voor ieder wissewasje razend snel
En trok na ieder commentaar steeds aan de bel
Terwijl hij na een doodschop verder spelen liet

Oké, ik ging mijn boekje mogelijk te buiten

Ik had me achteraf veel wijzer moeten uiten
Me laten gaan op die manier was niet zo best
Maar ja, hoe kon hij nu tot buitenspel besluiten?
Ik voelde me daarom verplicht mijn gal te spuiten
Met: Hondenlul, krijg nou toch gauw de builenpest!

(slot volgt)