Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Geen huivering voor blijken van ontroering
de witste kamer heeft niet veel te janken
om ogen wasgoed dat om zeep geholpen is

De laatste klinkers vallen kleine schilfers ijs
Er is nog iemand wil iets zeggen, weinig zintuig
heeft hier woorden voor, laat liggen, niet te rapen

stilte stuitert voor wie wachten, spat uiteen
in krachtig suizen, zachte tikken, zoemend sluiten,
langzaam knikken, even zien dat het niet klopt

In falend licht wordt vlees ontmand
blijft slechts de rest deels ongehoord
en wacht

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

2016



Soms is een jaar een jas die niet goed past
Maar die je met het korten van de dagen
Tot aan het einde toe moet blijven dragen
Waarna je hem diep wegstopt in een kast

En hoop je op een lekker draagbaar jaar
Dus niet zo’n maandagochtend-exemplaar