Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Jouw leven was een groot absurd theater
Je voerde strijd en sloeg de blikken trom
Als jeugdig militair – een beetje dom –
Zat jij een leeftijd later met een kater

Je hekelde terecht een grote schande
Maar kreeg daarmee veel kousen op je kop
Alleen Frau Merkel nam het voor je op:
“De kunst is vrij – hier past geen reprimande”

Onlangs nog sprak de oude pacifist
Van strijd, van barbarij en escalatie
“We wandelen de derde oorlog binnen

Schreeuw luid naar elke luchtbeljournalist
Die jou versleet voor anti-Joods en nazi
De trom staat klaar en Günther mag beginnen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Autopsie

Pa was getrouwd met Dame Nicotien:
Zo’n veertig jaar Chief Whips gerookt. Dat hakt er
Behoorlijk in. Hij oogde bovendien
Door al dat zoet op ’t eind steeds uitgezakter.

De man die in zijn jeugd sterk was voor tien,
Werd kort van adem en werd steeds verzwakter.
En ook zijn geest werd sleets, werd bovendien
Met ’t klimmen van de jaren alsmaar voorverpakter.

Zijn wereldbeeld werd steeds autodidacter,
Draaide al jaren op bekend stramien,
werd alsmaar saaier, doffer, afgevlakter.

Zo is de loop der dingen wel misschien.
Pa stierf misschien vooral aan z’n karakter,
Veeleer nog dan aan Dame Nicotien.

 

Dit gedicht was bij de beste 8 van de autobiografische sonnettenwedstrijd.