Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De veren raken langzaam opgewonden,
het anker zet zich schrap met rad en tand.
De wijzerplaat roept: reik elkaar de hand,
wees wijzer wijzers, vrij en ongebonden!

Pendules laten knarsend van zich horen,
een vestzakuurwerk vangt al aan te hikken.
De Friese stoelklok zal het straks vertikken.
Het carillon zingt luidkeels van de toren:

Wij zien het uurtje achteruit niet zitten,
blijf af! Al onze wijzers zijn bevrijd.
Het is genoeg, de klokken zijn van slag.

Laat ons met rust tot aan de zomerdag
en stop toch dat geknutsel met de tijd
om wille van een uurtje langer pitten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Rondel (Acrostichon)

Laat ik proberen ook zoiets te maken
Een heus rondel maar naamdicht evenzeer
(Dit laatste leest u op in plaats van neer)
Niet om de kunst, ik zou ter plekke staken
 
Of om ermee tot aanzien te geraken
Respect voor fraaie vormen is ’t veeleer,
Laat ik proberen ook zoiets te maken
Een heus rondel maar naamdicht evenzeer
 
Dat ik hiervoor tot ‘s  morgens vroeg moest waken
Net nu ik juist de nachtrust zo begeer
Ontdekte ik te laat, een harde leer
Rest mij de kreet die ‘k nimmermeer zal slaken:
Laat ik proberen ook zoiets te maken
 
 
Drs. P schreef ooit een rondel dat tegelijkertijd een acrostichon was. Zo’n werkje van de meester roept haast om een reactie. Dit rondel is ook een acrostichon, je leest het echter op en niet neer.

Koop koop koop