Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn moeder is alweer mijn naam vergeten
Ze heeft nu geen idee meer hoe ik heet
En wat ik doe dat boeit haar ook geen reet
Haar hersenschors is tot de draad versleten

Je hangt eerst negen maanden aan die vrouw
Ze wast ze strijkt ze vouwt je kleine zorgen

Ze veegt de laatste krullen uit je haar
Tot je beseft: haar leven is straks klaar

Je vraagt je af hoe moet dat met haar, morgen
Een oude dag, een ziekbed of een touw

Oom Alzheimer ving moeke met zijn keten
Ik roep haar naam terwijl ik best wel weet
De wereld om haar heen is obsoleet
Ik heb haar lief maar wil zij mij nog heten?

(Enige gelijkenis met het gedicht mijn moeder is mijn naam vergeten van Neeltje Maria Min berust op louter toeval)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Begrijpelijk



Stem met de motie mee
Taalvereenvoudiging
Vonnissen moeten goed
Voor zijn gekauwd

Weg met die zinloze
Jurisdyslexia
Eén woord volstaat
Dat is zoet ofwel stout

 

--- Voor de totstandkoming van de uiteindelijke versie mijn dank aan de inbreng van diverse forumleden! ---

 
(Op 22 november 2018 is er in de Tweede Kamer een motie ingediend en goedgekeurd die tot doel heeft het taalniveau van vonnissen terug te brengen naar B1: jip- en janneketaal
)