Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De blauwe zetels worden weer opnieuw verdeeld.
De leden lopen op hun paasbest door de kamer,
Ze horen voor het eerst het klappen van de hamer
De kaarten voor de borst; er wordt nog niet gespeeld

Ik vraag mij een ding af, of dit niet anders kan:
Die blauwe pakken daar krijg ik nou uitslag van.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Luguber traliewerk



Oh, jee, procrustesbed, nu 'n nieuwe zak
de wasdom van de wijn dient te verbloemen
zie 'k hoe je wankel in de steigers staat
te pronken met je euvel etiket.

Wie komt er tot zo'n vondst—een maniak,
die, vol bravoure indachtig 't dichtersvak,
onsierlijk enjamberen op ziet doemen?

Wellicht is 't akelig zo in te zoomen
op wat men naar gebruik slechts dient te roemen,
maar ook je schema is niet adequaat.

Oh, veertienregelige acrobaat,
vier uitgangen en parkerpen paraat
herschrijf ik je: sonnet, als je het redt.

Als je het redt: oh jee, procrustesbed!