Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mortuus Titulaer
Huis van de toekomst-man
Limburgs profeet
En een technoptimist

Mooi was jouw wereld vol
Retrodomotica:
Stuur nog een app of een tweet
Uit de kist


nos.nl/uitzending/24217-nos-journaal.html
even door de reclames heenbijten en dan: scroll naar 11:17

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Utrechts sonnet 4



Rondom mij hangt de geur van vreemde kruiden
Vol weemoed denk ik weer aan hoe het was: 
De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas

De wereld scheen vol lichtere geluiden
De zon glom op mijn helm en mijn kuras
We trokken zingend naar het verre zuiden
Met dreunende en eensgezinde pas

We trokken zingend naar het verre zuiden
Ik peins nu, rillend in het natte gras:
‘De wereld scheen vol lichtere geluiden
En een soldaat sliep op zijn overjas’

Een kogel fluit, ik druk mij in de grond
Wie reist ziet veel, maar het is niet gezond



(‘De wereld scheen vol lichtere geluiden

En een soldaat sliep op zijn overjas’ uit:
De laatste brief, Bertus Aafjes)