Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De hitte stijgt, de mannenbenen zweten
De buschauffeur wil koele korte broeken
Een pantalon blijft aan de kuiten koeken
De regels? “non!” klinkt kort en afgemeten

Hoe sjiek is dit: de heren gaan in rok
Reactie van de baas blijft nog een gok

Buschauffeurs in de Franse stad Nantes verzetten zich tegen het verbod van hun baas om bij tropische temperaturen een korte broek te dragen.
Een groot aantal draagt daarom deze week een rok op het werk: over het dragen van rokken zwijgen de regels van het busbedrijf.
(Vandaag verschenen om dezelfde reden kostschooljongens in Engeland in rok op school).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De Relikwibus



De Relikwibus heeft een steen,
die ligt op zijn balkon.
Daar hinkelt hij driemaal omheen
bij ’t opgaan van de zon.
God weet wat hem te wachten staat
als hij dat een keer overslaat.
  
De Relikwibus eet beschuit
met muisjes als ontbijt.
Per kleur telt hij die muisjes uit
voor alle zekerheid.
Een uitgebalanceerd dieet
voorkomt onnoemelijk veel leed. 
 
De Relikwibus heeft een vis
die rondzwemt in een kom.
Zolang de toestand gunstig is
maakt die zijn bocht linksom.
Maar draait hij naar de andere kant,
dan is er vast iets aan de hand.
  
De Relikwibus draagt een pet
die ooit de Sint hem gaf.
Hij heeft hem destijds opgezet
en zet hem nooit meer af.
Waait hij ooit weg of raakt hij zoek,
dan komt dat in het Grote Boek.
 
De Relikwibus heeft een baard
(naar voorbeeld van zijn pa)
waarin hij spiekbriefjes bewaart
met Dag en O en Tja.
Die antwoorden zijn altijd goed
als hij op straat iemand ontmoet.
  
Eens moet de Relikwibus gaan,
dan hinkelt hij naar zee
en bij het schijnsel van de maan
breekt hij zijn steen in twee.
Hij eet nog eenmaal een beschuit
en wuift zijn vis het zeegat uit.
 
Zijn pet heeft hij voor ’t laatst bewaard.
Hij mikt, hij slikt en staart hem na.
Hij frummelt even aan zijn baard
en zegt dan: ‘Tja.’