wakgedicht

Lees maar: u leest niet wat u leest
Het zingen van de allereerste geest
De man gaat op en onder in de straat
Profeet noch zend’ling monnik noch soldaat
Hij zoekt zichzelf een nieuwe reisgenoot
Een kruising tussen doper en de dood
Verbeeldt zich visioenen van een reis
Met kin en bakkebaarden glad als ijs
Een korte tussenlanding in een kroeg
Waar schakend sneeuw het druipend bloed versloeg
Men dwingt hem tot het zingen van zijn lied
Wanneer hij plots zijn zware lot inziet
Zijn reis wordt slechts gehinderd door een vrouw
Hij mist de trein die ik juist halen zou
En wolken stomend boven kolenvuur
Vertrekt zij op het voorgeschreven uur.
 
Uit Ben Hoogland: Het wak is gedicht. Herdichtingen Martinus Nijhoff (Liverse, 2015).
De bundel is helaas uitverkocht...maar gelukkig staat de pdf wel op internet. 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Project P: Alouette

 

[Alouette] Terugkeer van het zeilmeisje

 
Laura is terug!
Vragen volgen vlug:
'Maanden op de oceaan
Golven om je heen
Verder heel alleen -
Waarom heb je het gedaan?'

Zij duikt in haar kraag
En ontwijkt de vraag:
'Laura, wat deed jij op zee?
Wilde je wat tijd?
Zocht je eenzaamheid?
Wat bereikte je ermee?'

Moeheid eist zijn tol
Dus haar stem klinkt hol
Laura stamelt bleek als doek:
'Hoe het is gegaan
Wat ik heb doorstaan
Lees je later in mijn boek'