Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

2020CD3
Wikimedia Commons
 
De aarde heeft een minimaan
Hij blijkt al drie jaar te bestaan
En als je vraagt “hoekomjedraan?”
Zegt zij: van Mars gekregen
 
Het streepje in het hemels licht
Slechts af en toe maar in het zicht
Zal binnenkort wat ongericht
Weer uit zijn baan bewegen
 
Denkt u nu blij “ik wil erheen”
Besef dan wel: dit fenomeen
Twee meter brede kale steen
Dat landt wat ongelegen
 
Bent u tóch opgestegen?
Ach niemand houdt u tegen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Verzinnen

Er liggen veertien regels op de loer.
Ik weet nog niet of zij een valstrik spannen,
misschien mij naar verlegenheid verbannen
om een gedicht dat slechts een woordensnoer

is, zonder inhoud of belang; droog voer,
terwijl in fijner schotels, ranker kannen
de poëzie verlokt tot proeven van een
geraffineerder maal (zoals de Cour

du Nord serveert, zegt Michelin). Ach wat...
wie weet gaat het wel andersom, zodat
de verzen niet proberen míj te vangen

maar dat ik hén verleid. Kom dichterbij,...
kom, luister naar mijn sprakeloos verlangen,
verzin een lied, ver-zin wat leeft in mij.