Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Zo was ik eens in Dokkum aan het raven
De toren glanste in de ochtendzon
Er lag een dooie duif op het beton
Ik keek omhoog, daar vielen er nog zeven
Zo, dacht ik dus, dat heb ik weer vandaag

Maar Bas wat was ook weer je vraag?


---------------------------------------------------------

Ik lag ooit in het Vondelpark te roken,
je weet wel, met veel hasjiesj in zo’n paal,
en iedereen was stoned als een garnaal,
er waren nog geen ziektes uitgebroken.
“Make love, not war” en iedereen was “in”…

Vergeet ik wéér mijn eerste zin.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Grafsteen in O.

 

‘Voor immer blijft ge leven

in onze herinnering;

de geur is nagebleven

ook toen de bloem verging’-

 

Gestorven lelies rieken

maar onkruid dat vergaat

behoudt zijn balsemieke

parfum in blad of zaad

 

Wat was hij? Paars als longkruid,

bijvoorbeeld van de drank?

Welriekend kruid of onkruid?

Of stierf-ie lelieblank?

 

Zijn ziel kent rust noch vrede

sinds honderdvijftig jaar;

dat is al lang geleden –

het ruikt hier nergens naar.

Bundels