Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De vorstgrens is weer opgeschoven
en rillend sta ik naast mijn bed.
De gang van deken naar toilet
bezorgt me nou al winterkloven.

Wie ijspret heeft bedacht en sneeuw
vind ik de knoeier van de eeuw,
kijk mij daar nu eens zielig staan:

totdat ik eerst ben uitgerild
kruip ik weer in mijn koudeschild
met zeven lagen kleding aan.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Sixtijn 9



Dichter van dienst?


Er is een arme drommel doodgegaan
Zijn drumsticks en zijn drank jat ik
Zo dacht eenzelfde stakker
Want hij wordt nooit meer wakker
Hij krijgt een graf, de mazzelpik
Waarbij een rapper rept van zijn bestaan

Bundels