Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

U geeft overlast!
Dat is ongepast!
Gespuis!
Heeft u hier geplast?
Dat bushokje bekrast?
Niet pluis!
Een dame betast?
Uw inkomen verbrast?

Wat bent u voor gast?
Volkomen nefast!
Verhuis!
Pakt u dus alvast
Tv, bank, koelkast,
Fornuis...
U wordt weggejast:
U geeft overlast!

Kijk niet zo verrast!
U wordt een outcast:
Geen thuis
Voor wie hassebast
Of schreeuwt of nijdast
Dwangbuis!
U geeft overlast!
Dat is ongepast!
 

 

 

Deze tekst maakt deel uit van Project P  van Christiaan Abbing, die zich als doel gesteld heeft wekelijks een versvorm uit Versvormen van Drs. P te publiceren op zijn blog, inhakend op de actualiteit. Informatie over de Lai nouveau vind je hier.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tilburgeres (Tilburgs sonnet)



Passanten staar ik aan met matte blik
Al loop ik door dit grazig groene landschap
En voel ik met de Brabanders verwantschap
Toch tob ik vaak: waar bleef mijn ware ik

Ik sta hier lang te kauwen en herkauwen
En weet best dat ik nuttig ben als vee
(‘k Geef melk voor de consumptiemaatschappij)

Maar in mijn ziel voel ik geen pais en vree
Dit eng bestaan gaat me al meer benauwen
Het gras, het hek, de boer vaak onbehouwen

Ik leef toch niet alleen voor melkerij
Wat ik in wezen ben, telt hier niet mee
Als koe word ik geleefd, ik ben niet vrij

Ik ben niet vrij, passanten staar ik aan